Gercek Stajyerin Maceraları

Wednesday, January 27, 2010

BCN macerası biterken

Hola !

Barselona' daki pek güzel hayatımın sonuna yaklasıyorum. 2 hafta sonra temelli dönüş yapmış olacağım. Başka ülkeleri daha fazla gezmediğim için biraz pişmanım ama onun dışında kendi standartlarımda dolu dolu yaşadığıma inanıyorum.

Çok garip duygular içindeyim. Hem hiç dönmiyeyim istiyorum, hem de bana hazirana kadar kal deseler kalmayacağımı biliyorum. "Bu günler hayatımın en güzel günleri lan, değerlendirmeliyim boş oturmamalıyım. Bir defa daha sarhoş olup 5 defa daha dans etmeyelim" düşüncesi bir süre sonra rahatsız ediyor.

Zaten insan bir tek kendiyle yarışmalı, yapmak istemediği birşeyi sırf yapmış olmak için yapmamalı. Hayatta hep optimum noktayı bulmak gerekliliğine inancım hala devam ediyor. Sonuçta "a place is what you make of it". Bu gece dışarı çıkmaya üşendim, şurada 10 günüm kalmış diye aslında içim içimi yiyor ama yaşlandım heralde. Hem artık sarhoş olmak daha zorlaştı. Ki ben öyle süper içki meraklısı biri değilimdir.

En önemlisi de bu yurtdışı deneyimleri olaylara başka açıdan, ülkene ailene arkadaşlarına başka yönden bakmayı sağlıyor. Artık ailemle yaşayabileceğimi zannetmiyorum, tek başıma yaşamak öyle tatlı geldi ki. Bir evim olsun, gireni çıkanı çok olsun istiyorum. Arkadaşlar gelsin, onların da arkadaşları gelsin, şarap içelim çay içelim şarkılar söyleyip derin sohbetlere dalalım. Gülelim ağlayalım, tartışalım bağrışalım ama en sonunda tatlıya bağlayıp bir kanepede uyuyalım. Post-erasmus ve post-master hayatımdan beklentim budur. Tabi mezun olmayı başarabilirsem.

Ha bu arada İspanyolca 3. level ı bitirdim, artık iyi kötü konuşabiliyorum. Hatta bugün gazete okurken okuduklarımı ingilizce veyahut türkçeye çevirmeden dahi anladım. Yani nasıl denir bilmiyorum ama türkçe bir gazete okur gibi hızlı okuyabildim. Artık sokakta, barda cafede konuşulanların azını değil çoğunu anlayabiliyorum. Tabi daha iyi olabilirdi bu Erasmuslu hıyarlarla takılmak yerine ispanyol hıyarlarla daha fazla takılsaydım. Unutucak olmam ne acı.

Dönünce beni çook şeyler bekliyor - hem iyi hem kötü - ama iyisi o kadar iyi ki kötüsüne katlanır insan.

JT

0 Comments:

Post a Comment

<< Home